എന്റെ
പല്ലുകൾ അവളുടെ ഇടനെഞ്ചിലെ താഴേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോഴും അവളിൽനിന്ന് ഒരു
മുരൾച്ച മാത്രമേ വന്നോള്ളൂ . വീണ്ടും ഞാൻ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് അവളെ
വേദനിപ്പിച്ചപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു കൊണ്ടു എന്നോട് ഇന്നലെ പറഞ്ഞ
വാക്കുകൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു .
" ഇന്ന് രാത്രിയിൽ ഞാൻ നിന്റെ മാത്രമാണ് . "
അവളുടെ വാക്കുകളിൽ വേദന മറക്കുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു .
എന്തിനാണ് വേദനകളെ എന്നിൽ നിന്നും മറച്ചു ഉള്ളിൽ ഒതുക്കുന്നത് ?
അല്ലെങ്കിലും അവൾ എന്നാണ് സ്വന്തം വേദനകൾ എന്നിൽ പകർന്നിട്ടുള്ളത് ?
ഒന്നും മിണ്ടാതെ കണ്ണുകളെ ഇറുക്കിയടച്ച് എനിക്കുവേണ്ടി വേദനകളെ
മറച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കുന്ന അവളെ വീണ്ടും വേദനിപ്പിക്കാൻ എന്റെ മനസാക്ഷി
അനുവദിക്കാത്തത് കൊണ്ട് ഞാനായി പാടുകൾ വീഴ്ത്തിയ അവളുടെ ഇടനെഞ്ചിന്റെ താഴെ
മുഖം ചേർത്തുവെച്ച് കിടന്നു . കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും എന്നിൽ നിന്ന്
പ്രതികരണം ഇല്ലാതെ കൊണ്ടാകാം അവൾ എന്റെ മുടിച്ചിരുള്ളുകളിലൂടെ അവളുടെ
ഏല്ലാരിച്ച വിരൽതുമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഏഴച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു .
" എന്നെ മടുത്തോ ? "
ഇരുട്ടിന്റെ മൗനത്തിനെ ഇല്ലാതാക്കിക്കൊണ്ട് അവളുടെ വാക്കുകൾ എന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു .
അവളുടെ വാക്കുകൾ പോലെ സംഭവിച്ചോ എനിക് അവളെ മടുത്തോ ? അതിന് ഞാൻ അവളുടെ
ശരീരത്തെ ആണോ സ്നേഹിച്ച ? അങ്ങനെ ഒരു പാപിയായിരുന്നോ ഞാൻ ? ഞാൻ പോലും
അറിയാതെ അവളുടെ ശരീരം കൊതിച്ച എന്നോട് എനിക്ക് വല്ലാതെ വെറുപ്പ് തോന്നി .
പക്ഷെ ആ വെറുപ്പിന്റെ വികാരത്തെ എന്നിൽ മറച്ചുകൊണ്ടു ഞാൻ അവളോട്
സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി .
" നാളത്തെ നിന്റെ പിറന്നാളിന് എന്ത് സമ്മാനം വാങ്ങും എന്ന് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു ?. "
ഞാൻ പറഞ്ഞ നുണയിൽ സത്യം കണ്ടത് കൊണ്ടാകാം എന്നോട് അതിശയമായി മറുപടി പറഞ്ഞത് അവൾ .
" നാളെ ആണോ 23 ? "
ഞാൻ അതേ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഒന്ന് മുളുക മാത്രം ചെയിതു കൊണ്ടു അവളുടെ
നെഞ്ചിൽ മുഖം ഒന്നുകൂടെ ചേർത്തു കിടന്നു . അവൾ എന്തോ ആലോചിച്ച് കണ്ണുകൾ
അടച്ചു കിടന്നു . അവൾ വീണ്ടും വേദനയുടെ മൗനത്തിൽ ഇണചേരും എന്ന്
ഉറപ്പായപ്പോൾ ഞാൻ അതിന് അനുവദിക്കാതെ വീണ്ടും അവളോട് സംസാരിച്ചു .
" എന്ത് സമ്മാനം ആണ് നിന്നക്ക് വേണ്ടത് ?
" ആയുസ്സ് ! "
അവളുടെ പെട്ടന്നുള്ള മറുപടിയുടെ മുന്നിൽ എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് സ്ഥാനം ഇല്ലാതെ ആക്കിയെങ്കിലും ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു .
" ഞാൻ കുരുടൻ ദൈവമല്ല നിനക്ക് വിവരങ്ങൾ തരാൻ മണ്ടി . നീ വേറെ എന്തെങ്കിലും പറ പ്ലീസ് ? "
അവൾക്ക് എന്റെ സങ്കടാവസ്ഥ മനസ്സിലായത് കൊണ്ടാകാം ഒന്നും മിണ്ടതെ എന്തോ ആലോചിച്ചിട്ട് അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞത് .
" എനിക് ഗിഫ്റ് ഒനുംവേണ്ട . എനിക്ക് ഒരു കാര്യം അറിയണം ! പലപ്പോഴും ഞാൻ ചോദിച്ച ചോദ്യമാണ് ഇനിയെങ്കിലും നീ അതിന്റെ ഉത്തരം തരണം "
അവളുടെ ചോദ്യം എന്താണ് അറിയില്ലെങ്കിലും ഞാൻ ഉത്തരം നൽകാം എന്ന രീതിയിൽ ഒന്ന് മൂളി .
" ഉറപ്പാണോ ? "
അതെ എന്ന് ഉത്തരം മാത്രം നൽകിക്കൊണ്ട് അവളുടെ ചോദ്യത്തിനായി ഞാൻ കാതോർത്തു .
" എന്താടാ എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നത് ? ഒരു ക്യാൻസർ രോഗികൾ ഉള്ള സഹതാപമാണോ ? ശരിക്കും ആരാണ് ഞാൻ നിന്റെ ? "
അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു ശരിക്കും .
എന്താണ് എനിക്ക് അവളോട് സ്നേഹമാണോ ?
അതോ അവൾ ചോദിച്ച പോലെ ഒരു കാൻസർ രോഗിയോടുള്ള സഹതാപമോ ?
എന്ത് ഉത്തരം നൽകണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ അവളുടെ നെഞ്ചിലൂടെ എന്റെ
ചുണ്ടുകൾ ഇഴഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ പണ്ടൊരിക്കൽ കാൻസറിൻറെ വേരുകളുടെ
വേദനകൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞ ശാസനകളെ എൻറെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വേദനിപ്പിച്ചപോൾ
അച്ഛൻ അമ്മ കേൾക്കാതെ എന്നോട് പറഞ്ഞു വാക്കുകളാണ് എന്റെ മനസ്സിനെ
അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നത് .
" അവൾ നിനക്ക് അമ്മ മാത്രമാണ് പക്ഷെ എനിക്ക് അവൾ എന്റെ എല്ലാമാണ് ..."
അച്ഛൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എന്തിനാണ് ഇപ്പോൾ എന്നെ വേട്ടയാടുന്നത് . ഞാൻ എന്റെ
അസ്വസ്ഥമായ മനസിനെ അവളിൽനിന്നും മറച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ
മുടികളുടെ ആഭരണം ഇല്ലാത്ത നെറ്റിയുടെ മുകളിൽ ഞാൻ മെല്ലെ ചുംബിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ
ഒരിക്കലും അറിയാതെ പോയ വിയർപ്പ് മണം . പക്ഷേ ഈ വിയർപ്പിന്റെ സുഗന്ധം
പരിചയമുള്ളതാണ് അമ്മയുടെ അവസാന നാളുകളുടെ വിയർപ്പിന്റെ മണം .
എന്താണ് ഇങ്ങനെ ?
ആരാണ് ഇവൾ എനിക്ക് ?
എന്റെ അമ്മ തന്നെ ആയിരുന്നോ ഇവൾ അതോ അച്ഛൻ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം ആയിരുന്നോ എന്റെ......
രചന : -
ദീക്ഷിദ് ബാലചന്ദ്രൻ
